രണ്ടു അപരിചിതര് ചാറ്റില് കണ്ടുമുട്ടി.
ഒന്നാമന്: ഹലോ...
രണ്ടാമന്: എസ് ഹല്ലോ
ഒന്നാമന് : ആരാ...?
രണ്ടാമന്: നിങ്ങള് എന്നോട് ഹലോ വെച്ചിട്ട് ഞാന് അരാ
എന്നോ? ശെടാ..ഇത് കൊള്ളാമല്ലോ??
ഒന്നാമന്: എനിക്ക് ഇഷ്ടം പോലെ സംസാരിക്കാന് വേണ്ടിയാ ഞാന്
ചാറ്റില് ഇരികുന്നത്...!
രണ്ടാമന്: ആ ഇഷ്ടം എന്നോട് വേണ്ട...
ഒന്നാമന്: അതെന്താ ആ ഇഷ്ടം വേണ്ടാത്തത്?? ഇയാള്ക്ക്
ഇഷ്ടങ്ങള് ഒന്നും ഇല്ലേ?
രണ്ടാമന്: ആഹാ.. ഞാന് ഇവിടെ കുറച്ചു തിരക്കിലാ.. എന്നെ
ശല്യപ്പെടുത്തരുത്..
ഒന്നാമന്: ഞാന് ചാറ്റ് ചെയ്യാന് വന്നതാ. അല്ലാതെ ശല്യപ്പെടുത്താന്
വന്നതല്ല. ഇഷ്ടം ആണെല്, പേര് പറയൂ..
രണ്ടാമന്: എനിക്ക് പേര് ഇല്ലാ ....ഒന്ന് പോയേ.. ബൈ...
ഒന്നാമന് : അങനെ അങ്ങ് പോകാനല്ല ഞാന് വന്നത് . ഒന്ന്
സംസാരിച്ചിട്ടു പോകൂ.
രണ്ടാമന്: ഡോ .. തന്നോടല്ലേ പറഞ്ഞെത് ചൊറിഞ്ഞോണ്ട് വരരുത്
എന്ന്.. ഞാന് കുറച്ചു തിരക്കിലാ..
ഒന്നാമന്: എന്നെ താന് എന്ന് വിളിക്കല്ലേ...!
രണ്ടാമന്: എന്നാ സുഗുണാ.. എന്ന് വിളിക്കാം... ശെടാ..
ഇവനാര്???
ഒന്നാമന് : അങ്ങനെ വിളിച്ചാല് നിന്നെ കൊല്ലും ഞാന്...
രണ്ടാമന്: കൊല്ലുമെന്നോ???
ഒന്നാമന്: അതെ കൊല്ലും...!
രണ്ടാമന്: ഓഹോ.. ങാ.. ഇത് ചാറ്റ് അല്ലേ, ആര്ക്കും എന്തും
പറയാം.. നിന്നോട് സംസാരിക്കാന് ഞാന് ഇല്ലാ. ബൈ...
നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായ് മാറിയ ആര്ക്കും പ്രേയോജേനമില്ലാത്ത ഈ ചാറ്റിങ് എന്ന
ചീറ്റിംഗ് എന്തിനു വേണ്ടി?
മുഖത്ത് നോക്കി സംസാരിച്ചു, എതിരെ നില്ക്കുന്ന ആളുടെ മനസ്സില്
ഉള്ള പ്രതികരണം മുഖത്ത് നിന്ന് മനസ്സിലാക്കി നല്ല നല്ല കൂട്ടുകാരെ
കണ്ടുപിടിക്കുന്ന നമ്മുടെ ആ പഴയ കാലം നമ്മള് മറന്നത് കാല്പനികതയുടെ ഭാഗമാണോ?
ചാറ്റില് കൂടി മാത്രം കൂട്ടുകാരെ കണ്ടുപിടിക്കുന്ന നമ്മുടെ
പുതിയ തലമുറ ആരുടേം മുഖത്തു നോക്കാതെ സംസാരിച്ചു പഠിച്ച് , വേദനിപ്പിക്കുന്ന
വാക്കുകള് വളരെ അനായാസേന ഉപയോഗിച്ച് ശീലിച്ച്, നാളെ സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളോട് ഇതേ വാക്കുകള് പറയില്ല എന്ന് എന്താണ് നമുക്ക്
ഉറപ്പ്....?
മൂന്നോ നാലോ പേര് സംസാരിക്കാന് കൂടുന്ന വേദിയില് തന്റെ
സുന്ദരിയായ മൊബൈലില് (Smart Phone)
വെറ്റിലയില് ചുണ്ണാമ്പു തെക്കും പോലെ തേച്ചു പിടിപിച്ചു ആര്ക്കും
ഒന്നും സംസാരിക്കാന് ഇല്ലാതെ തല കുനിച്ചു ഇരിക്കുന്നതാണോ നമ്മുടെ സംസ്കാരം...?
പഴയ കാലത്ത് നമ്മള് തമ്മില് ഉണ്ടാരുന്ന മാനസികമായ അടുപ്പം
ഇന്ന് ആര്ക് ആരോട്?? അതിനു എല്ലാം കാരണം,
നീ സുന്ദരി ആണോ?? അതോ അത് നമ്മുടെ തന്നെ ജീവിത മാറ്റത്തിന്റെ കുഴപ്പമാണോ??
സ്വന്തം - റോബിന് വാകത്താനം
No comments:
Post a Comment